Yine Seni Hatırladım Diye

Kor bir ateş düşüyor sol yanıma sen sanıyorum. İçimi ısıtan her şeyde seni arıyorum. Belki de bir hasret değildi bu hatta konu bile olamazdı. Yaşadıklarım olağan şeyler değildi. Sıradan bir şey gibi değildi. Bu kadar kısa sürede bu denli derli toplu düşüncelerimle yolculuk yapmamıştım. Uzun bir tren yolculuğu sonrası sans kavuşmak kadar kolay. Yanımda duran sana merhaba demek kadar zordu.

Bahçede bir kedi var. Gelen geçen ona el sallıyor, bir şeyler ikram ediyor. Kaç aydır orada. Her mesai başlama ve bitiş vaktinde geliyor. Gün içinde her neredeyse neler yapıyorsa bırakıp o mavi halılı yolun olduğu yere gelmesi ilgiyi sevmesi anlamına geliyor sanırım. Ben de arada yanından geçince onunla göz göze geliyorum. El sallayıp üstüne de merhaba diyorum. Şimdi diyeceksin ki bunu neden anlatıyorsun. O kediyi ne zaman görsem içimden seni anıyorum. Sen onu hiç görmedin fakat sana anlattığım o dakikalar geliyor aklıma. Güzeldi diyorum, farklıydı. Anlatımlarım hasrete nasıl dönüşmüş böyle.

İnsan yaşadığı her anı sevmeli diye boşa demiyorlar. İnsan hayatına her şey bir şeyler katıyor. Gelişiyor, öğreniyor ve en önemlisi güzelleşiyor. Sen yoksun diye gülmeyi de bırakmadım. Her zamankinden daha fazla gülüyorum. Özlüyorum senli gülmeleri orası ayrı. Hani gözlerinin içine bakınca sırf bakıştık diye de gülerdik ya hani. Bak şimdi onu da hatırladım. Koyu kahverengi gözlerin geldi hayali de olsa gözlerimin önüne. Yaşam ne kadar farklı bir olgu değil mi? Yaşamasan bile yaşıyor gibi oluyorsun. Yaşasan da yaşamamış gibi oluyorsun. O anlar geçti belki ama sadece film gibi geride kalan sahneler var. O anlar yaşanmasa da o anlar geçecekti ya hani. Şöyle her şeyi silseler, unuttursalar ne kötü olurdu değil mi? Benliğini kazandıran geçmişin silinmesi seni sen yapar mı dersin. Ya da sıfırdan başlamak mı istersin ömrünün ortasında. Garip bir his değil mi?

Ömrünün ortasında sıfırdan başlamak istemenin altında neler yatıyor kim bilir? Ya gerçekleştirdiği anları beğenmedi de yerine değişik farklı daha güzellerini getirmek istiyor insan. Ya da biriktirdiği geçmişi yatırıma dönüşmediği için şikayetçi. Bunu da yeniden diyerek kendinden sıyırmak istiyor.

Geçmişi alıp çantamıza geleceğe baksak. Neşe dolu yarınlara hayatımıza yük değil de hafiflemiş bir öz anlarla ilerlesek. Pozitif bakış açısı kazandırıyor aslında. Şöyle böyle demeden ama sadece anı da yaşamadan. Daha gerçekçi daha nahif sahnelerde olmalı. Filmin sonunu düşünerek hareket etmeli. Öyleyse kendimize bir rol seçelim ve ilerleyelim. Önce kendimizi sonra birbirimizi sevelim.