Yıllar önceleri hep özlenir

Yaşadıklarımızı özleriz. İyisiyle kötüyle her anımızı özleriz. Belki de sanat budur. Şu anı bir düşünün. İlerleyen yıllarda özlediğiniz bir an olacak? Değil diye düşünebilirsiniz. Fakat öyle değil. Şu an bir şey yapmıyor olsanız bile boş o anı özleyeceksiniz. Arada boşlukları silecek ve özlemle geriye doğru bakacaksınız. Ne garip değil mi? İnsan yaşadıkça eskiye arada bir bakıyor. Baktıkça çoğalıyor. Kocaman bir varlığa dönüşüyor. Yaşadıklarımız bizi biz yapandır. Bizi özleriz. Geçmişteki bizi değil aslında. Şu anki düşüncelerim olsa şunları yapardım dediklerimiz. Ya da o an şunları yapardım. Vay be dersiniz. Aslında ben o günlerde neler yapmışım dediğiniz an işte tamamdır. Güzel yaşamışsınızdır. O zaman harekete devam. Çalışmak, uğraşmak güzeldir.