Yağmura Karışan Kedi Sesi

Ankara’da soğuk bir kış günüydü. Sabahın erken saatlerinde uyanmayı hiç sevmeyen bir çocuktu Zümra. Apartmanın dördüncü katından manzarayı izlemek istediği için pencereye doğru yöneldi. Pembe pijamasının oldukça boldu. Paçaları ayakları altında kaldığından dolayı yürümekte zorlanıyordu. Bu şekilde bol giyinmeyi sevse de bu kıyafetleri istediği tarzda değildi. Geçen yıl teyzesi hediyesi olmasa giymeyeceği kesindi. Dışarıdan gelen sesi de merak etmişti. Pencereden baktığı an yağmurun yağdığını ve ıslanmakta olan bir kediyi fark etti. Kedi sesinin yağmura karıştığı şu dakikalarda hemen koşturarak aşağıya inmeye karar verdi. Annesinin odasına bu kadar erken girmezdi. Henüz güneş yeni doğmuştu. Annesine olanları anlattı. Onu kırmayan annesiyle merdivenlerden büyük bir heyecanla indiklerinde kediyi aramaya başladılar. Kedi dairelerin birinin balkonunun altına saklanmıştı. Islak tüyleriyle oldukça sevimli görülüyordu. Annesi yukarı çıkıp bir havlu ve bir tabak süt getirdi. Kediyi iyice kuruladı, sütü de büyük bir iştahla içen miniğin aç olduğu belliydi. Sonrasında yağmur da dinmişti. Kediyi orada bırakıp yukarı çıktılar. İçlerinde güzel bir duygu oluşmuşlardı. Yanlarında bulunan telefonla çektikleri fotoğrafları kahvaltı masasında tekrar baktılar. Gerçekten sevimli kareler çıkmıştı.

# Bir Tasarımcı